ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာ၏ ထွန်းကားလာမှု နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်လုပ်ငန်းတွင်

ဆီလီကွန်အခြေခံဆဲလ်များသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းမိုးထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာသည် ပိုမိုထိရောက်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်သက်သာသည့် အစားထိုးနည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေသည်။ International Energy Agency (IEA) ၏ အစီရင်ခံစာအရ ကမ္ဘာ့ဆိုလာစွမ်းအင်တပ်ဆင်မှုသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ၄၁၇ GW အထိ စံချိန်တင်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယင်းတိုးတက်မှု၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာက ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဟု ကျွမ်းကျင်သူများက ခန့်မှန်းကြသည်။ ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များသည် စွမ်းဆောင်ရည် (efficiency) ပိုင်းတွင် သိသာထင်ရှားစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ National Renewable Energy Laboratory (NREL) ၏ နောက်ဆုံးအချက်အလက်များအရ ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်း ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်တစ်ခုတည်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ၂၆. ၁% အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဆီလီကွန်ဆဲလ်များ၏ ၂၇. ၆% နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အထူးသဖြင့် တန််ဒမ် (tandem) ဆဲလ်များတွင် ပီရော့ဗ်စကိုက်အလွှာကို ဆီလီကွန်အလွှာနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ၃၃. ၉% အထိ စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ယင်းသည် သမားရိုးကျနည်းပညာများထက် ၂၀% ပိုမိုထိရောက်ကြောင်း NREL ၏ စမ်းသပ်ချက်များက ဖော်ပြသည်။

ဈေးကွက်တိုးတက်မှုနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပီရော့ဗ်စကိုက်ဈေးကွက်သည် ၂၀၂၃

ခုနှစ်တွင် ခန့်မှန်းခြေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၈၅ သန်းတန်ဖိုးရှိခဲ့ပြီး ၂၀၃၂ ခုနှစ်တွင် ၁၂. ၆% CAGR ဖြင့် ဒေါ်လာ ၂. ၃ ဘီလီယံအထိ ကြီးထွားလာမည်ဟု Grand View Research က ခန့်မှန်းထားသည်။ ဤတိုးတက်မှုသည် ဥရောပနှင့် အမေရိကန်တို့တွင် သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ တိုးလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး Oxford PV ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီများသည် ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် တန််ဒမ်ဆဲလ်ထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံကို စတင်တည်ဆောက်နေပြီဖြစ်သည်။ တရုတ်နိုင်ငံသည် ပီရော့ဗ်စကိုက်ထုတ်လုပ်မှုတွင် ဦးဆောင်နေပြီး ကမ္ဘာ့ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်၏ ၆၀% ကျော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ BloombergNEF ၏ အဆိုအရ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များ၏ ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်သည် တစ်ဝပ်လျှင် ဒေါ်လာ ၀. ၁၀ အောက်သို့ ကျဆင်းနိုင်ပြီး သမားရိုးကျဆီလီကွန်ဆဲလ်များ၏ ကုန်ကျစရိတ် (တစ်ဝပ်လျှင် ဒေါ်လာ ၀. ၂၀-၀. ၂၅) ထက် ထက်ဝက်ခန့် သက်သာလာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး အသုံးချမှုများ ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာ၏ အဓိကအားသာချက်တစ်ခုမှာ

ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိပြီး ပါးလွှာသော ဖလင်များအဖြစ် ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအင်္ဂါရပ်ကြောင့် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ကို အဆောက်အဦမျက်နှာစာများ၊ ပြတင်းပေါက်များနှင့် မော်တော်ယာဉ်မျက်နှာပြင်များတွင် ပေါင်းစပ်တပ်ဆင်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဂျပန်နိုင်ငံ Sekisui Chemical ကုမ္ပဏီသည် ပြတင်းပေါက်တွင် ကပ်နိုင်သော ပီရော့ဗ်စကိုက်ဖလင်များကို တီထွင်ခဲ့ပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ၁၅% ရှိကြောင်း သိရသည်။ ဤနည်းပညာသည် မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့ နေရောင်ခြည်ပေါကြွယ်ဝသော နိုင်ငံများအတွက် အလွန်အလားအလာကောင်းသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပျမ်းမျှနေရောင်ခြည်ရရှိမှုသည် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၅. ၀ kWh ခန့်ရှိပြီး ဆိုလာစွမ်းအင်အတွက် အလွန်သင့်လျော်သည်။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အိမ်သုံးစနစ်များအတွက် DLXN ၏ ဆိုလာဖြေရှင်းချက်များ သည် ဤနည်းပညာအသစ်များကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။

စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ဖြေရှင်းနည်းများ ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာသည်

အလားအလာကောင်းသော်လည်း စီးပွားဖြစ်အသုံးချရာတွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အဓိကပြဿနာမှာ တာရှည်ခံမှု (durability) ဖြစ်ပြီး ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များသည် အစိုဓာတ်၊ အပူချိန်နှင့် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်တို့ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးတတ်သည်။ Fraunhofer ISE ၏ လေ့လာချက်အရ လက်ရှိပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များ၏ ပျမ်းမျှသက်တမ်းသည် ၅-၇ နှစ်သာရှိပြီး ဆီလီကွန်ဆဲလ်များ၏ ၂၅-၃၀ နှစ်နှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာတိုတောင်းနေသေးသည်။ သို့သော် သုတေသီများသည် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး တီထွင်လျက်ရှိသည်။ ကယ်လီဖိုးနီးယားတက္ကသိုလ်မှ သုတေသီများသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ဓာတုဗေဒပစ္စည်းအသစ်များဖြင့် ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များ၏ သက်တမ်းကို ၁၂ နှစ်အထိ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့ကြောင်း Science Daily တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ကြီးမားသောဧရိယာများတွင် တစ်ပြေးညီအရည်အသွေးဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်မှုသည်လည်း စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဈေးကွက်အလားအလာနှင့် အနာဂတ်လမ်းကြောင်း ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာသည် ၂၀၂၆-၂၀၂၇

ခုနှစ်များတွင် စီးပွားဖြစ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်ဟု ကျွမ်းကျင်သူအများစုက ခန့်မှန်းကြသည်။ International Renewable Energy Agency (IRENA) ၏ အစီရင်ခံစာအရ ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပီရော့ဗ်စကိုက်ဆဲလ်များသည် ကမ္ဘာ့ဆိုလာဈေးကွက်၏ ၁၅-၂၀% ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ယင်းသည် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ကဏ္ဍအတွက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ပီရော့ဗ်စကိုက်နည်းပညာကို လက်ရှိဆိုလာစနစ်များနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းသည် စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှုကို သိသိသာသာ